تریلرهای کامل، نیمه{0}}تریلرها و تراکتورها سه نوع متداول وسیله نقلیه مورد استفاده در حمل و نقل جاده ای هستند. آنها به طور قابل توجهی در طراحی سازه، انتقال نیرو، و روش های تحمل بار متفاوت هستند.
تریلر کامل: یک تریلر کامل شامل یک واحد تراکتور (که معمولاً به عنوان "کله کامیون" شناخته می شود) و یک تریلر که توسط یک قلاب یا میله کششی به هم وصل شده است. تریلر دارای محورهای جلو و عقب مخصوص به خود است و می تواند به طور مستقل کل وزن محموله را تحمل کند. واحد تراکتور فقط نیرو را تامین می کند و بار بار را تحمل نمی کند. تراکتور و تریلر را می توان به طور انعطاف پذیر جدا کرد، اما طول کلی نسبتاً بزرگ است و در نتیجه پایداری رانندگی پایین تر است. در حال حاضر در حمل و نقل جاده ای معمولی کمتر رایج است. قطارها کاربرد معمولی آن هستند.
نیمه-تریلر: بخش تریلر یک تریلر نیمه-از طریق یک میله کششی به زین واحد تراکتور در جلو متصل است و دارای محورهایی در عقب است. بخشی از وزن محموله توسط محورهای خود تریلر تحمل می شود و بخشی دیگر از طریق میل کشنده به واحد تراکتور منتقل می شود. واحد تراکتور هم نیرو را تامین می کند و هم بخشی از بار را تحمل می کند و در نتیجه ثبات رانندگی بهتری دارد. در حال حاضر این نوع وسیله نقلیه اصلی برای-حمل و نقل لجستیکی راه دور است.
نیمه-تریلر:تراکتور: خود واحد تراکتور بار حمل نمیکند. عملکرد آن به عنوان یک واحد قدرت است که از طریق یک زین یا میله به تریلر متصل می شود. بسته به روش اتصال، یک واحد تراکتور میتواند یک تریلر نیمه-(از طریق زین) یا یک تریلر کامل (از طریق میله کشش) را بکسل کند. در کاربردهای عملی، یک واحد تراکتور معمولاً به یک تراکتور نیمه{4}}تریلر که به طور خاص برای یدک کشی-نیمه تریلر طراحی شده است، اشاره دارد. این دارای عملکرد قدرت بالا و ظرفیت باربری-است که آن را به یکی از تجهیزات کلیدی در حمل و نقل جاده ای مدرن تبدیل می کند.
به طور خلاصه، تفاوت اصلی بین یک تریلر کامل و یک تریلر نیمه{0} در این است که آیا وزن محموله توسط واحد تراکتور مشترک است یا خیر. از طرف دیگر، تراکتور یک وسیله نقلیه اختصاصی است که کشش را تامین می کند و طبقه بندی خاص آن بستگی به نوع تریلر دارد که به آن متصل است. درک این تفاوت ها به شرکت های حمل و نقل کمک می کند تا انتخاب های آگاهانه ای داشته باشند و کارایی عملیاتی و ایمنی را بهبود بخشند.
